فراکسيون زنان مجلس در ضديت با جنبش زنان
١٤ ژوئن ٢٠٠٤
بالاخره مجلس هفتم هم فراکسيون زنان تشکيل داد و نفيسه فياض بخش را که از دست راستى ترين و مرتجعترين نمايندگان مجلس است به رياست آن برگزيد. ويژگى خاصى که اين نهاد دارد، ضديت آشکار و صريح آن با زنان و مطالبات برابرى طلبانه آنان است. برخلاف فراکسيون زنان مجلس ششم که خانمهاى عضو آن از اين حوزه به آن حوزه مى دويدند و با بوسيدن گوشه عباى شيخ پشم الدينهاى در قدرت از آنها در چهارچوب محدود قوانين اسلامى و بقصد رام کردن جنبش عظيم برابرى طلبى مطالباتى پيش پا افتاده مانند حق ديه و افزايش مهريه گدائى ميکردند، فراکسيون زنان مجلس هفتم از همان ابتدا شمشير را از رو بسته و بقصد سرکوب و بعقب راندن جنبش زنان پا بميدان گذاشته است.
اگر فايزه هاشمى و مصورى منش سعى مى کردند با پوشيدن شلوار جين و دوچرخه سوارى در ملاعام پز دفاع از حقوق زنان را بخود بگيرند و براى رژيم جمهورى اسلامى آبرو بخرند، فياض بخش رسما مدافع آپارتايد و جداسازى کامل است. او وظيفه اصلى زنان را "ايجاد محيطى آرام و پر نشاط براى همسر و فرزندان" ميداند، از مخالفين سرسخت پيوستن به "کنوانسيون رفع تبعيض عليه زنان" است و از طراحان جداسازى کامل در مراکز آموزشى و انطباق امور پزشکى با موازين شرعى اسلام ميباشد و به چاپ تصاوير درشت زنان بر روى جلد مجلات اعتراض ميکند.
از نظر زنان و مردم آزاديخواه ايران جمهورى اسلامى و مجلسها و فراکسيونهاى نمايشى اش همه سر و ته يک کرباسند و بايد بدور ريخته شوند. زنان و مردان آزاديخواه و برابرى طلب در ايران به چيزى کمتر از نابودى اين رژيم راضى نخواهند شد و خود را براى نبرد نهائى آماده مى کنند.